تعیین وزن اتمی منیزیم:
منیزیم عنصری فلزی به رنگ سفید نقرهای است که در گروه ۲ جدول تناوبی قرار دارد. این عنصر در سال ۱۸۰۸ توسط humphrey davy دانشمند انگلیسی کشف گردید. از الکترو لیز نمک کلرید منیزیم و همچنین از آب دریا بدست میآید. منیزیم و ترکیبات آن مدت زمان مدیدی است که شناخته شده هستند. منیزیم هشتمین عنصر از نظر فراوانی در پوسته زمین به حساب میآید. این عنصر در نهشتههای عظیم در کانیهای مگنزیت، دولومیت ودیگر کانیها یافت میشود. این عنصر از الکترولیز کلرید منیزیم ناشی از ابهای نمک دار، چاهها و آب دریاها حاصل میشود. منیزیم عنصری سبک به رنگ سفید نقرهای است این عنصر به راحتی در درجه حرارت بالا میسوزد و شعله سفید رنگ وتابناکی در موقع سوختن نمایان میکند. موارد استفاده این عنصر شامل مواد محترقه و منفجره شامل بمبهای آتش زا میباشد. حدود یک سوم ترکیبات الو مینیومی و آلیاژهای ضروری برای هواپیماها و موشکها از این عنصر استفاده میشود. این عنصر دارای خاصیت جوش خوردگی بهتر از آلومینیوم میباشد که برای عناصر آلیاژی مورد استفاده قرار میگیرد. همچنین برای تولید گرافیتهای حلقهای چدنی کاربرد دارد. همچنین این عنصر یک عامل کاهنده در تولید اورانیوم خالص و نمکهای فلزی است. هیدروکسید، کلرید، سولفات و سیترات منیزیم در دندانپزشکی استفاده میشود. به علت اشتعال پذیری بالای این عنصر برای سوخت کورههای کارخانهها استفاده میشود. ترکیبات آلی منیزیم نقش حیاتی در زندگی گیاهی و جانوری دارند. کلرفیل گیاهان دارای منیزیم است. به علت اشتعال پذیری بالای منیزیم موقع استفاده از این عنصر باید دقت لازم را به عمل بیاوریم. در موقع سوختن منیزیم نباید از آب استفاده کرد.
چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت۱۳۹۱ ساعت: ۲۰: ۲۳ درخواست توسط: مریم
سلام
تئوری برای آزمایش تعیین جرم اتمی فلزات با استفاده از قانون دولانگ (آزمایشگاه شیمی فیزیک۱) میخواستم.
چون برا نوشتن گزارشکر میخوام خواهشا زود برام بفرستید!
باتشکر.
تعیین وزن اتمی منیزیم:
منیزیم عنصری فلزی به رنگ سفید نقرهای است که در گروه ۲ جدول تناوبی قرار دارد. این عنصر در سال ۱۸۰۸ توسط humphrey davy دانشمند انگلیسی کشف گردید. از الکترو لیز نمک کلرید منیزیم و همچنین از آب دریا بدست میآید. منیزیم و ترکیبات آن مدت زمان مدیدی است که شناخته شده هستند. منیزیم هشتمین عنصر از نظر فراوانی در پوسته زمین به حساب میآید. این عنصر در نهشتههای عظیم در کانیهای مگنزیت، دولومیت ودیگر کانیها یافت میشود. این عنصر از الکترولیز کلرید منیزیم ناشی از ابهای نمک دار، چاهها و آب دریاها حاصل میشود. منیزیم عنصری سبک به رنگ سفید نقرهای است این عنصر به راحتی در درجه حرارت بالا میسوزد و شعله سفید رنگ وتابناکی در موقع سوختن نمایان میکند. موارد استفاده این عنصر شامل مواد محترقه و منفجره شامل بمبهای آتش زا میباشد. حدود یک سوم ترکیبات الو مینیومی و آلیاژهای ضروری برای هواپیماها و موشکها از این عنصر استفاده میشود. این عنصر دارای خاصیت جوش خوردگی بهتر از آلومینیوم میباشد که برای عناصر آلیاژی مورد استفاده قرار میگیرد. همچنین برای تولید گرافیتهای حلقهای چدنی کاربرد دارد. همچنین این عنصر یک عامل کاهنده در تولید اورانیوم خالص و نمکهای فلزی است. هیدروکسید، کلرید، سولفات و سیترات منیزیم در دندانپزشکی استفاده میشود. به علت اشتعال پذیری بالای این عنصر برای سوخت کورههای کارخانهها استفاده میشود. ترکیبات آلی منیزیم نقش حیاتی در زندگی گیاهی و جانوری دارند. کلرفیل گیاهان دارای منیزیم است. به علت اشتعال پذیری بالای منیزیم موقع استفاده از این عنصر باید دقت لازم را به عمل بیاوریم. در موقع سوختن منیزیم نباید از آب استفاده کرد.
روش کار:
ابتدا درون یک ارلن تمیز، به مقدار کمی آب میریزیم و سپس در حدود ۱۵ml Hcl غلیظ به آن اضافه میکنیم (هنگام برداشتن Hcl غلیظ از عینک ایمنی استفاده کنید) و سپس به ارلن آب اضافه کرده تا ارلن پر شود (تا وسط گردنه ارلن). سپس یک تکه نوار منیزیم را وزن کرده، (m=۰. ۰۲۴ gr) آن را درون بشر انداخته و درپوش ارلن را که لولهٔ شیشهای از وسط آن میگذرد، میگذاریم. در انتهای لوله شیشهای یک بشر میگذاریم.
در درون ارلن واکنش زیر اتفاق میافتد: ۲HCl + Mg MgCl۲ + H۲ با پیشرفت واکنش حجم گاز H۲ موجود در ارلن بیشتر شده، با بالا رفتن فشار به سطح مایع درون ارلن فشار میآید، از لوله شیشهای بالا آمده و درون بشر میریزد. واکنش تا جایی پیش میرود که منیزیم به طور کامل با HCl واکنش دهد. یک دماسنج درون بشر میگذاریم تا دمای مایعی که از ارلن به بشر میریزد بدست آید. دما را یادداشت میکنیم (T۱=۲۹۷. ۵k). مایع موجود درون بشر را به یک استوانه مدرج منتقل کرده تا حجم مایع بدست آید (V۱=۱۳۸ml). این حجم در واقع همان حجم گاز هیدروژنی است که از واکنش منیزیم با محلول HCl تولید شده است.
محاسبات:
فشار آزمایشگاه را نیز (p۱=۷۵۰ mmHg) در نظر میگیریم.
شرایط استاندارد را نیز در نظر میگیریم، (T۲=۲۷۳ K وp۲=۷۶۰ mmHg).
مقادیر فوق را در فرمول زیر جایگزین کرده تا حجم گاز H۲ در شرایط استاندارد بدست آید:
P۱ V۱ / T۱ = P۲ V۲ / T۲ ۷۵۰×۱۳۸/۲۹۷. ۵ = ۷۶۰×V۲/۲۷۳ V۲=۱۲۴. ۹۶ ml
با توجه به اینکه ۱ mol از هر گازی ۲۲. ۴L حجم دارد تعداد مول H۲ بدست میآید:
mol H۲ = ۰. ۱۲۴۹۶L. (۱mol / ۲۲. ۴L) = ۵. ۵۷۸×۱۰-۳ mol H۲
از آنجایی که در فرمول واکنش ضرایب H۲ وMg برابر هستند، در نتیجه: Mol H۲ = mol Mg = ۵. ۵۷۸×۱۰-۳
با استفاده از فرمول زیر وزن اتمی منیزیم بدست میآید:
M = m / n = ۰. ۲۴ / ۰. ۰۰۵۵۲۸ = ۴۳. ۰۲۱
محاسبهٔ درصد خطا
۱۰۰ × مقدار واقعی /مقدار تجربی - مقدار واقعی=درصد خطا
۲۴. ۳۰۵۰-۴۳. ۰۲۱/۲۴. ۳۰۵۰ × ۱۰۰ = ۷۷% =درصد خطا
دلایل خطای آزمایش:
عواملی که باعث خطا در آزمایش شده عبارتند از:
۱. مقداری از محلولی که از ارلن بالا امده در لوله باقی مانده که در اندازه گیری حجم گاز H۲ محاسبه نشده. (هوای درون لوله در اندازه گیری حجم H۲ لحاظ نشده).
۲. بشر بر روی میز کار که از جنس سنگ است قرار داده شده بود که از نظر دما عایق نبود در نتیجه دمای محلول ما دارای خطا شده است.
۳. اشکال فنی ترازویی که با آن وزن Mg را اندازه گیری کردیم.

برچسب: نویسنده: علیرضا فرزادنیا تاريخ: يکشنبه 24 ارديبهشت 1391 ساعت: 4:7
این متن ناقص است برای مشاهده متن کامل آن را دانلود نمایید.
در صورت خراب بودن لینک دانلود " در قسمت نظر دهید " به ما اطلاع دهید تا مشکل را رفع کنیم
حجم فایل : 50 کیلو بایت | فرمت فایل : Docx | زبان : فارسی
لینک دانلود | پسورد فایل : kimiagari.ir

گزارش کار تهيه پتاسیم متاپريدات و تعيين درجه خلوص - شنبه دوم اردیبهشت 1391
گزارش کار سنتز سیکلوهگزن از سیکلوهگزانول - پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1391
روش تهیه و استاندارد سازی سدیم تیوسولفات ۰٫۱ مولار - چهارشنبه شانزدهم فروردین 1391
تهیه تیوسولفات سدیم - چهارشنبه شانزدهم فروردین 1391
مــروارید اما از جنس طــلا ! - چهارشنبه شانزدهم فروردین 1391
استاد ایرانی در رشته شیمی دانشمند بینالمللی ISI شد - سه شنبه پانزدهم فروردین 1391
برچسب: نویسنده: علیرضا فرزادنیا تاريخ: يکشنبه 24 ارديبهشت 1391 ساعت: 3:37
برچسب: نویسنده: علیرضا فرزادنیا تاريخ: يکشنبه 24 ارديبهشت 1391 ساعت: 3:18
سلام خسته نباشید
لطفا آز شیمی آلی رو برم بفرستین ممنونمرسی
در صورت خراب بودن لینک دانلود " در قسمت نظر دهید " به ما اطلاع دهید تا مشکل را رفع کنیم
حجم فایل : 19کیلو بایت | فرمت فایل : Docx | زبان : فارسی
لینک دانلود | پسورد فایل : kimiagari.ir
برچسب: نویسنده: علیرضا فرزادنیا تاريخ: جمعه 8 ارديبهشت 1391 ساعت: 18:50
برچسب: نویسنده: علیرضا فرزادنیا تاريخ: جمعه 8 ارديبهشت 1391 ساعت: 18:48
هدف از اين آزمايش تهيه پتاسیم متاپريدات با استفاده از پتاسیم يدات، پتاسیم پرسولفات، پتاسیم هيدروکسيد و نيتريک اسيد غليظ 1:1 و تعيين درجه خلوص آن با استفاده از سنجش مقدار I2 به وسيله پتاسیم تيوسولفات با نرماليته مشخص می باشد.
اکسی اسيدهای هالوژن دار فراوانی از قبيل HIO ، HIO3 ، HIO4 ، H5IO6 و H4I2O وجود دارند. پريدات ها را از اکسايش يدات ها به وسيله هيپوکلريت در محلول های غليظ سديم هيدروکسيد تهيه می کنند و دی سديم پاراپريدات که انحلال پذيری بسيار کمی دارد و رسوب می کند.
هدف از اين آزمايش تهيه پتاسیم متاپريدات با استفاده از پتاسیم يدات، پتاسیم پرسولفات، پتاسیم هيدروکسيد و نيتريک اسيد غليظ 1:1 و تعيين درجه خلوص آن با استفاده از سنجش مقدار I2 به وسيله پتاسیم تيوسولفات با نرماليته مشخص می باشد.
اکسی اسيدهای هالوژن دار فراوانی از قبيل HIO ، HIO3 ، HIO4 ، H5IO6 و H4I2O وجود دارند. پريدات ها را از اکسايش يدات ها به وسيله هيپوکلريت در محلول های غليظ سديم هيدروکسيد تهيه می کنند و دی سديم پاراپريدات که انحلال پذيری بسيار کمی دارد و رسوب می کند.
2 Na+ + IO3- + OCl- + OH- + H2O → Na2H3IO6 + Cl-
پريديک اسید در محلول آبی به صورت يون چهار وجهی IO4- و همچنين به چندين شکل آب پوشيده وجود دارد. تعادل های اصلی در محلول های اسيدی عبارتند از:
H5IO6 → H+ + H4IO6-
H4IO6- → H+ + H3IO6
H4IO6- → IO4- + 2 H2O
در محلول های آبی پريديک اسید به صورت H5IO6 وجود دارد. بخش قابل توجهی از آنيون های يک ظرفيتی منفی، آب از دست داده و به شکل متا، يعنی IO4- در می آيد. نمونه های آب پوشيده اصطلاحاً اُرتوپريدات ناميده می شود. تعادل هايی که به pH بستگی دارند به سرعت برقرار می شوند.
متاپريديک اسيد را می توان در فلوئوريدريک اسيد بی آب، فلوئور دار کرد و فلوئور و پريديک به دست آورد.
HIO4 + F2 → IO3F + HF + ½ O2
تترايدنانو اکسيد (I4O9) از واکنش بين ارتو فسفريک اسيد و يديک اسيد به دست می آيد و در اثر هيدروليز، به HIO3 و I2 تبديل می شود.
5 I4O9 + 9 H2O → 18 HIO3 + I2
می توان گفت که ترکيب بايد به صورت يد(III) يدات، I(IO3)3 ، فرمول بندی شود. دی يدوپنتو اکسيد، I2O5 را می توان با گرم کردن يديک اسيد تا 20 °C تهيه کرد.
2 HIO3 → H2O + I2O5
اين ترکيب غير فرّار بلورين می باشد و تا دمای 300 °C تجزيه نمی گردد. اين ترکيب عامل اکسنده قوی است و در تعيين کربن منو اکسيد در مخلوط های گازی به کار می رود.
I2O5 + 5 CO → I2 + 5 CO2
واکنش در دمای 70 °C کمی است و يد توليد شده را با روش های حجم سنجی استاندارد کنيد. I2O5 با آب و قليا واکنش می دهد و يون يدات (IO3)- توليد می کند. در حالت جامد، شواهد يک اتم اکسيژن به صورت پلی بين دو گروه IO2 را تائيد می کند.
ساختار H5IO6

H5IO6 در اثر گرما، آب از دست داده و ابتدا به پيروپريديک اسيد (H4I2O9) و سپس به پريديک اسيد (HIO4) و سرانجام به يديک اسيد تجزيه می شود.
2 H5IO6 → H4I2O9 → 2 HIO4 → 2 HIO3 + O2
در محلول های قليايی پريدات دیمِر (دوپار) می شود.
2IO4- + 2OH- → H2I2O104-
پريديک اسيد اکسيدکننده قوی است. بنابراين برای اکسايش يون منگانو به پرمنگنات مناسب است. در واکنش، ممکن است اوزون آزاد شود ولی هيدروژن پراکسيد تشکيل نمی شود.
وسايل مورد نياز:
قيف، بشر 250 ml، ارلن 250 ml، بورت 250 ml، پيپت 10 ml، حمام آبی، استوانه مدرج، کاغذ تورنسل، ترازو، هیتر، کاغذ صافی، هم زن
مواد مورد نياز:
پتاسيم يدات (KIO3)، پتاسيم پرسولفات، پتاسيم هيدروکسيد (KOH)، نیتریک اسيد 1:1 (HNO3)، بوريک اسيد (H3BO3)، پتاسيم يديد (KI)، سدیم تيوسولفات 0.1 N (Na2S2O3)، کلريدريک اسید غليظ (HCl)، محلول چسب نشاسته، یخ
روش کار
1.25 gr پتاسيم يدات (KIO3) را در 15 ml آب مقطر گرم در يک بشر 250 ml حل کنيد. به آن 2 gr آمونیوم پرسولفات اضافه کنيد. 2.5 gr پتاسيم هیدروکسید دانه ای را دانه دانه اضافه کنيد و به آرامی هم بزنید. مخلوط را به مدت 20 min در حمام آب گرم قرار دهيد رسوب تشکيل شده (پتاسيم سولفات) را با افزایش 15 ml آب حل کرده و محلول را به دمای محیط (25-30°C) می رسانیم. پتاسیم دی فروپريدات به فرمول K4I2O9 تشکيل می شود. در صورت وجود مواد نامحلول، محلول را صاف کنيد.
محلول را در حمام يخ قرار دهيد و ضمن به هم زدن از طریق یک بورت به آن قطره-قطره نيتريک اسید 1:1 می افزاییم. (برای تهیه نیتریک اسید 1:1 حدود 10 ml آب مقطر و 10 ml نیتریک اسید را با هم ترکیب می کنیم). ادامه می دهیم تا رنگ کاغذ تورنسل قرمز شود.
سپس دوباره 1 ml از محلول نیتریک اسید اضافه کرده و رسوب سفید، پتاسیم متاپريدات (KIO4)، را به کمک قيف بوخنر جدا کنيد. پس از شستشو با کم ترین مقدار آب مقطرِ سرد، آن را در هوا خشک کنيد.
تعیین درصد خلوص پتاسیم متاپریدات
اسید های پریدیک جزء اکسنده های قوی و فعال می باشند. با استفاده از این خاصیت می توان میزان خلوص اسید تهیه شده را تعیین کرد. پریدیک اسید (HIO4) در محیط اسیدی بر اساس واکنش زیر تجزیه می شود:
IO4- + 2 H+ + 2 I- → I2 + IO3- H2O
ید آزاد شده در واکنش را می توان با استفاده از یون سدیم تیوسولفات (Na2S2O3) سنجید. در محیط اسیدی یدات ایجاد شده مطابق واکنش زیر تجزیه می شود:
IO3- + 5 I- + 6 H+ → 3 I2 + 3 H2O
در این مرحله نیز می توان ید آزاد شده در واکنش را با استفاده از یون سدیم تیوسولفات (Na2S2O3) سنجید.
واکنش ید با تیوسولفات را می توان به صورت زیر در نظر گرفت:
2 S2O32- + I2 → 2I- + S4O62-
روش کار
دقیقاً 0.1 gr از نمک خشک، پتاسیم متاپریدات (KIO4)، را در ارلن مایر 250 ml در 100 ml آب مقطر حل کنيد. به آن 2 gr بوراکس (Na2B4O7) اضافه و بعد از حل شدنِ بوراکس، تا حد اشباع بوريک اسيد (H3BO3) اضافه کنيد. سپس 3 gr پتاسیم يديد (KI) افزوده و مجموعه را به مدت 5 min به حال خود بگذاريد. در اين مرحله پريدات به يدات و يديد به ید تبديل می شود. يد آزاد شده را به وسيله محلول تيوسولفات 0.1 N تیتر کنید تا آخرین نشانه رنگ زرد از بین برود. حجم تيوسولفات مصرف شده را يادداشت کنيد(v1).
برای کامل شدن واکنش به اين محلول 1 ml کلريدريک اسید غليظ اضافه کنيد تا يدات با يديد و کلريدريک اسيد ترکيب شده و يد آزاد شود. يد آزاد شده را مجدداً به وسيله محلول تيوسولفات 0.1 N بسنجيد. تيتراسيون را ادامه دهيد تا رنگ زرد از بين برود. حجم دوم را يادداشت کنيد(v2).
برای تيتراسيون از محلول چسب نشاسته به عنوان معرف استفاده کنيد.
با استفاده از حجم محلول تیوسولفات مصرف شده (V = v1 + v2) مقدار پتاسیم پریدات به دست می آید.

برچسب: نویسنده: علیرضا فرزادنیا تاريخ: شنبه 2 ارديبهشت 1391 ساعت: 9:26